Amosando publicacións coa etiqueta fotos e fotógrafos. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta fotos e fotógrafos. Amosar todas as publicacións

sábado, 8 de xuño de 2024

Falece o neno que deu rostro á emigración galega


Faleceu Juan Jesús Calo López Chanquete, o neno da icónica fotografía realizada por Manuel Ferrol en 1957.
Tiña 75 anos e vivía en Fisterra, onde traballou como mariñeiro. O seu pai Manuel Ángel Calo O Jurjo, que o abrazaba na fotografía, falecera no 2006.

sábado, 1 de xuño de 2024

Alec Wainman, fotógrafo

 Alec Wainman tenía 23 años cuando llegó a la guerra civil. Dejó Oxford para conducir una ambulancia en el frente y empezó a hacer fotos. En 2005, por azar, Jeanne Griffiths, editora de Time-Life, encontró en el Soho la maleta que contenía su enorme colección fotográfica.

En 1975 un editor de Londres contactó con Wainman para publicar su colección fotográfica, la correspondencia de guerra y su dietario. Wainman le envió todo el material. Pero, enfermo de alzheimer, desde 1981 hasta su muerte en 1989, nunca volvió a ver su colección.

Fue su hijo John el que en 2013 pudo contactar con Griffiths, quien había rescatado de la casa del Soho del editor que acababa de morir, la maleta que contenía la inmensa colección fotográfica de Wainman.

Su historia es la de los cinco mil sanitarios de todo el mundo que vinieron a la guerra civil, en una nueva forma de organización humanitaria. Los cuáqueros fueron de las pocas organizaciones que trabajaron en las dos zonas.

Durante la Segunda Guerra Mundial sirvió como oficial de inteligencia en el Ejército británico en Italia y Austria. Emigró a Canadá en 1947 donde se incorporó a la Universidad de Columbia como catedrático de Estudios Eslavos. Allí impartió clases hasta su jubilación.

Al jubilarse escribió sus memorias. Tras su muerte en 1989, su hijo siguió recopilando las imágenes, su propio diario y la correspondencia. En 2019 editó un gran libro que recoge el impacto de nuestra guerra en toda una generación mundial: "Almas Vivas".

venres, 10 de febreiro de 2023

In memoriam

Carlos Saura (1932-2023)

“Me gusta la vida en cada momento; pocas veces miro hacia atrás”, decía. Y eso explica que sea uno de los pocos maestros del cine que no filmara una película crepuscular, una revisión sobre su carrera o su infancia. Nunca afrontó la muerte, porque nunca estuvo en sus planes fallecer. Saura se va con una serie de televisión y un largo en proyecto, en activo. Como él quería.

sábado, 25 de maio de 2019

Robert Capa, fotógrafo


 Cando [Robert] Capa morreu [o 25 de maio de 1954] deixou tras de si unhas cantas facturas de hotel pendentes, varias cámaras, un armario cheo de roupas bonitas (nunca tivera mobles e dispuña xa de moi poucos obxectos persoais), unha familia destrozada, unha muller que esperaba casar con el e dous centenares de persoas que o consideraban un amigo.

Richard Whelan, biógrafo de Robert Capa

xoves, 18 de abril de 2019

Daguerrotipo inglés

O fotógrafo galés Charles Clifford estableceuse en Madrid coa súa muller, a tamén fotógrafa Jane Clifford, e a mediados do século XIX abriron o gabinete fotográfico de Puerta del Sol, 11, chamado 'El daguerreotipo inglés' onde facían retratos e tamén ensinaban.

venres, 22 de marzo de 2019

Famosa foto de Robert Capa

 Ex-soldados republicanos españois escoltados por un xendarme francés marchan do campo de concentración de Argelès a Le Barcarès, en marzo de 1939. O home que vai no centro dos de adiante non é outro que Fransesc Boix, o chamado fotógrafo de Mauthausen, que leva unha caixa das súas fotos só atopadas en 2013.

martes, 30 de maio de 2017

Agnés Varda: Portugal, 1956

Um conto de duas cidades é um documentário de Steve Harrison e Morag Brennann sobre a foto de Agnès Varda.

Os directores contam como em 2010 o casal viu um postal em Lisboa que achou curioso: uma fotografia a preto e branco de uma mulher com vestes negras que andava descalça numa rua. 

No muro atrás dela estava fixado um cartaz meio rasgado de Sophia Loren e ao lado uma tabuleta de madeira com a palavra "Vende-se".

A autora da fotorafia era Agnês Varda, uma cineasta belga que ambos admiravam, e o cenário a Rua das Lavadeiras, na Póvoa de Varzim, em 1956. Procuraram a seguir saber quem era aquela jovem que não usava sapatos, que tinha as pernas à mostra, que carregava o prato no corpo e com o cabelo amarrado no cimo da nuca, o chamado puxo -tão comum nas mulheres da comunidade piscatória da Póvoa de Varzim.

Maria do Alívio era o seu nome, e na altura da fotografia tinha 16 anos.

Sabia Agnès Varda o poder da fotografia que tinha entre as mãos? Os autores do documentário estão convencidos de que ela sabia: "Ela tem uma cápsula onde guarda as peças mais importantes da sua vida, e a fotografia de Maria do Alívio é uma delas", afirma Morag Brennan. 

Publico.pt (20.05.2017)

A música calada, a soedade sonora