Amosando publicacións coa etiqueta Galdi. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Galdi. Amosar todas as publicacións

domingo, 7 de novembro de 2021

Lourenço xograr



 Ũa moça namorada
dizia um cantar d’amor,

e diss’ela: “Nostro Senhor,
hoj’eu foss’aventurada
que oíss’o meu amigo
com’eu este cantar digo
”.

A moça bem parecia
e em sa voz manselĩa
cantou e diss’a menĩa:
“Prouguess’a Santa Maria
que oíss’o meu amigo
com’eu este cantar digo
”.

Cantava mui de coraçom
e mui fremosa estava,
e disse, quando cantava:
“Peç’eu a Deus por pediçom
que oíss’o meu amigo
com’eu este cantar digo
”.

venres, 3 de setembro de 2021

Poema de José Ángel Valente

 


 

Bebo, te bebo en las mansiones líquidas del paladar y en la humedad radiante de tus ingles, mientras tu propia lengua me recorre y baja, retráctil y prensil, como la lengua oscura de la lluvia.

xoves, 20 de febreiro de 2020

Los hemanos Galdi

 Sensacional retrato en sepia de los hermanos Galdi tomado en la terraza de Von Plüschow en Posillipo, alrededor de 1905 o 1908. Vincenzo (a menudo llamado el Antínoo de Nápoles debido a su parecido con el Erómenos de Adriano) está a la izquierda y Eduardo, el mayor de los dos, aparece sosteniendo con elegancia un abanico de plumas.

luns, 5 de febreiro de 2018

Von Plüschow: Retrato de Vincenzo Galdi (á dereita) e "Edoardo" en Posillipo (Nápoles) ca. 1895






Este cuerpo que Dios pone en mis brazos para enseñarme a andar por el olvido, no sé ni de quién es. Al encontrarlo, un ángel negro, una gigante sombra, se me acercó a los ojos, y entró en ellos silencioso y tenaz igual que un río.

Emilio Prados

A música calada, a soedade sonora