Amosando publicacións coa etiqueta Grecia. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Grecia. Amosar todas as publicacións

martes, 19 de xaneiro de 2021

Batalha de Maratona

Capacete coríntio encontrado com o crânio do soldado ainda dentro, da Batalha da Maratona, que ocorreu em 490 a.C., durante a primeira invasão persa à Grécia.⁣

Há 2.500 anos, 10.000 soldados gregos se reuniram nas planícies de Maratona para combater o exército persa invasor.
Os soldados gregos eram compostos principalmente de cidadãos de Atenas, além de alguns reforços de Platéia. O exército persa tinha 25.000 soldados de infantaria e 1.000 de cavalaria.
Os gregos, em menor número, haviam ficado parados por dias, esperando que chegassem reforços de Esparta. Mas, infelizmente, eles não podiam esperar mais. Os persas, esperando uma vitória fácil, aguardaram pacientemente enquanto os gregos começavam a avançar.
Quando se aproximaram, o sinal foi dado aos arqueiros persas para dispararem suas flechas. Os gregos ganharam velocidade nos 400 metros finais, sem se deixar abater pelo granizo de flechas que enchiam o céu. Em questão de minutos, os dois exércitos estavam em cima um do outro. Os gregos dominaram os soldados persas nos flancos, o que lhes permitiu cercar rapidamente o centro do exército persa. O pânico se seguiu e os persas começaram a fugir de volta para seus navios. Alguns deles, não familiarizados com o terreno, recuaram em direção aos pântanos, onde um número incontável deles se afogou. Segundo o historiador grego Heródoto, 6.400 corpos persas estavam espalhados pelo campo de batalha. Os atenienses perderam 192 homens e os platéias perderam 11.
Segundo a lenda, um mensageiro de longa distância chamado Phidippides foi enviado a Atenas logo após a batalha para transmitir as notícias da vitória. Dizem que ele percorreu toda a distância de Maratona a Atenas, uma distância de aproximadamente 40 quilômetros, sem parar, e entrou na assembléia para declarar: "Nós vencemos!", antes de desmaiar e morrer.

venres, 18 de decembro de 2020

Pormenor do lombo dun guerreiro corintio nu coa cor orixinal (s. V a.C.)

Ο γυμνός πολεμιστής, ένα από τα λίγα αγάλματα που έχει διασωθεί μέρος του χρωματισμού του. Σφυρηλατήθηκε σε εργαστήρι της αρχαίας Κορίνθου τον 5ο αι. πΧ

domingo, 11 de outubro de 2020

Cabo Sunion


El cabo Sunio penetra en el mar Egeo, en el litoral de Grecia, y se alza 60 metros sobre este. Está a 65 kilómetros de Atenas, lo que implica un recorrido moroso y serpenteante por la costa de una hora y media en autobús. Es un sitio solicitado por los visitantes desde antiguo, porque su majestuosa altura está presidida por un templo dedicado a Poseidón. Ya Homero, en la Odisea, se refirió a este lugar como “sagrado”. La primera construcción en este emplazamiento privilegiado data de principios del siglo V antes de Cristo, pero los persas arrasaron el lugar antes de poder completarla. Sobre sus ruinas se erigió el templo actual, de estilo dórico, con un diseño períptero (rodeado por un peristilo exterior de 13 columnas en sus lados largos y seis en los cortos) y anfipróstilo (con dos pórticos en ambos extremos). Hoy solo quedan 16 de sus 38 columnas originales, pero estas aún conservan su característica blancura, ya que el mármol del que están hechas no contiene hierro. El Partenón de Atenas, por ejemplo, está fabricado con mármol pentélico, lo que provoca sus reflejos amarillentos y dorados.

Justamente la relación entre el Partenón y el templo de Sunio resulta muy remarcable. Es bien sabido que el emblema arquitectónico de Atenas está dedicado a la diosa Atenea, y fue erigido en época de Pericles (499-429 a.C.). Según el mito, Poseidón y Atenea se disputaron el dominio del Ática. Atenea ganó la batalla y por eso la capital de Grecia lleva su nombre, pero los griegos desagraviaron a Poseidón dedicándole el promontorio de Sunio.

Joan Garì en El País (03.06.2024)El País (03.06.2024)

mércores, 29 de abril de 2020

Zeus ou Poseidón


Atopado no mar do Cabo Artemisión, ao norte de Eubea, o deus estende o brazo esquerdo diante de si mentres sostén un raio ou un tridente na man dereita. Hai controversia sobre se se trata de Zeus ou Poseidón, e é unha das poucas estatuas conservadas do Estilo Severo, obra dun gran escultor do período Clásico inicial (arredor do 460 a.C.)

venres, 24 de abril de 2020

Cabo Sunion

 Segundo Henry Miller, os ingredientes que compoñen a Ática son: 

  • tomiño
  • salvia
  • toba calcárea
  • asfódelo
  • mel
  • arxila vermella
  • tellados azuis
  • acanto
  • luz violeta
  • rochas quentes
  • ventos secos
  • retsina

xoves, 2 de abril de 2020

Efebo de Antikitera (ca. 340 a.C.)


 A Kenneth Clark estrañáballe a frialdade deste bronce do s. IV atopado casualmente nun pecio abarrotado de estatuas de mármore e outros obxectos de interese arqueolóxico e só estre bronce. Víao atleta con aspiracións á perfección física, pero lonxe da auténtica beleza, carente de esplendor. Clark botaba en falta a presenza dun artista individual detrás desta obra, que non ten a enerxía dun creador. Por iso seguramente custa tanto atribuíla.

A música calada, a soedade sonora