Amosando publicacións coa etiqueta fumadores. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta fumadores. Amosar todas as publicacións

mércores, 1 de novembro de 2023

Luis Escavy: Poema de Victoria menor

EN las noches remotas,
cuando el hombre pregunta pero mira hacia dentro
y en el cielo descienden las estrellas al mundo
con recuerdos de vidas que jamás fueron nuestras,
siento el vértigo humano de lo que podría haber sido
si te hubieras quedado.

xoves, 20 de abril de 2023

Poema de Sophia de Mello Breyner Andresen

Se todo o ser ao vento abandonamos


Se todo o ser ao vento abandonamos
E sem medo nem dó nos destruímos,
Se morremos em tudo o que sentimos
E podemos cantar, é porque estamos
Nus, em sangue, embalando a própria dor
Em frente às madrugadas do amor.
Quando a manhã brilhar refloriremos
E a alma beberá esse esplendor
Prometido nas formas que perdemos. 

luns, 10 de outubro de 2022

Poema de Moncho Azuaga: “Bajo los vientos del sur”, 1986

 Que ya no escriba.
Que ya no hable, me pidieron.
Que calle.
Que todo es inútil, me dijeron.
Que no vale la pena tanto esfuerzo.
Sin embargo,
afuera, en la calle,
voces anónimas, sombras, casi sombras
reclamaban el viento, la lluvia azul,
el cielo.

sábado, 22 de maio de 2021

Poema de "Lixeiro", de Ismael Ramos


Na casa de en fronte o home serra, martela.

Cada poucas semanas inicia unha obra nova sen sabermos se rematou a anterior.
Ningún veciño atende. Salvo eu, esta mañá.
Sento no escritorio e intento contar a historia dos meus nervios.
Fixo unha data concreta e despois serro, martelo. Espanto paxaros.
Os meus nervios son homes que entran e saen.
Escribo unha parábola sobre a traizón do mundo contra o mundo.
Un só home que entra e sae. Unha vez.
Esperto cedo e non recibo visitas.
Na casa de en fronte o veciño comeza a traballar antes ca min.
Ningún dos dous sabe da tarefa do outro: os avances, a duración.
O traballo é un misterio. Fixo unha data concreta dende a que empezar. Continúo.
O poema de amor sobrevive ao amor.
Preto de aquí, un home adulto chora na ducha durante dous, tres minutos.
Despois le algo que o reconforta.

A música calada, a soedade sonora