sábado, 25 de abril de 2020
venres, 24 de abril de 2020
Cabo Sunion
Segundo Henry Miller, os ingredientes que compoñen a Ática son:
- tomiño
- salvia
- toba calcárea
- asfódelo
- mel
- arxila vermella
- tellados azuis
- acanto
- luz violeta
- rochas quentes
- ventos secos
- pó
- retsina
xoves, 23 de abril de 2020
mércores, 22 de abril de 2020
martes, 21 de abril de 2020
luns, 20 de abril de 2020
Crónica troiana: Como Paris casou con Helena
![]() |
| Os amores de Paris e Helena (1788), de Jacques-Louis David |
El-rei era ensinado e cortés, e tomou perla rédea o palafrén en que viínha a reínha Helena, e começou a dizer-lhe sua razón e confortá-la muito, e rogando-lhe que non chorasse e que non quisesse tanto desmaiar. E prometeu-lhe que ela seeria senhora do reino e de quanto en el havia. E tanto foron ambos falando que entraron en Troia. E segundo nos Dares conta, nunca foi tan grande alegría feita nen oída como troiãos fezeron, cada un con seu amigo. Aquela alegria miísma que i foi feita aquel dia, essa miísma foi feita per toda a terra. E todos albergaron aquela noite a seu sabor.
En outro dia pedeu Paris a rei Príamo, seu padre, que lhe outorgasse a moi fremosa Helena por molher. E el outorgou-lha. E Paris, sen máis tardar, recebeu-a logo por esposa, que se non quiso deteer mais. E el-rei Príamo lhes fezo logo as vodas, moi ricas e moito honradas. E todos delo havian moi gran prazer, e fazían grande alegría do que Paris acabara, e prazía-lhes moito de coraçón porque havían moirto seus imiigos. E tinham-no por grande honra e por grande exaltamento. E fezeron grandes festas todo aquel mes, ca assi era de costume de o fazer, quendo vencian seus imiigos.
domingo, 19 de abril de 2020
venres, 17 de abril de 2020
xoves, 16 de abril de 2020
mércores, 15 de abril de 2020
martes, 14 de abril de 2020
domingo, 12 de abril de 2020
sábado, 11 de abril de 2020
venres, 10 de abril de 2020
luns, 6 de abril de 2020
domingo, 5 de abril de 2020
sábado, 4 de abril de 2020
venres, 3 de abril de 2020
xoves, 2 de abril de 2020
Efebo de Antikitera (ca. 340 a.C.)
A Kenneth Clark estrañáballe a frialdade deste bronce do s. IV atopado casualmente nun pecio abarrotado de estatuas de mármore e outros obxectos de interese arqueolóxico e só estre bronce. Víao atleta con aspiracións á perfección física, pero lonxe da auténtica beleza, carente de esplendor. Clark botaba en falta a presenza dun artista individual detrás desta obra, que non ten a enerxía dun creador. Por iso seguramente custa tanto atribuíla.
mércores, 1 de abril de 2020
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)



















.webp)


















