domingo, 14 de xullo de 2019

No pasarán!

A música punk e activista rusa Nadezhda Tolokonnikova na súa detención en Moscova en 2012. Leva unha camiseta co No Pasarán, dúas palabras inmortalizadas pola defensa de Madrid contra o fascismo en 1936.

venres, 12 de xullo de 2019

Prece


Abençoai os nossos campos, para que eles tenham água e nos deem pão. Abençoai a nossa casa, o nosso gado, os nossos criados. Abençoai os nossos frutos, que tudo aconteça para bem. Levai para longe a fome, a peste, a guerra e os amigos que mentem. Fazei-nos humildes na riqueza, orgulhosos na desgraça, sábios em desejar, corajosos em receber a ofensa, valentes em cumprir a vida e a morte. 

Abençoai também os nossos moinhos e os caseiros deles, que não pagam a renda há tanto tempo...

Abençoai os nossos gostos, para que sejam nossos brinquedos e não cadeia. Abençoai as nossas dores, para que elas sejam experiência e não castigo.

Agustina Bessa Luís: A sibila (p.43)

 

Nu

luns, 8 de xullo de 2019

Juana De Ibarbourou: Silencio


Mi casa tan lejos del mar
Mi vida tan lenta y cansada.
¡Quién me diera tenderme a soñar
una noche de luna en la playa!
Morder musgos rojizos y ácidos
y tener por fresquísima almohada
un montón de esos curvos guijarros
que ha pulido la sal de las aguas.
Dar el cuerpo a los vientos sin nombre
bajo el arco del cielo profundo
y ser toda una noche, silencio,
en el hueco ruidoso del mundo.

luns, 1 de xullo de 2019

Afonso o Sabio: Cantiga CLXVI de Santa María (Foto: Robert Andy Coombs)

 Como pódem per sas culpas | os ómes seer contreitos,

assí pódem pela Virgem | depois seer sãos feitos.

Ond' avẽo a um óme, | por pecados que fezéra,

que foi tolheito dos nembros | dũa door que ouvéra,

e durou assí cinc' anos | que mover-se nom podéra,

assí avía os nembros | todos do córpo maltreitos.

 Como pódem per sas culpas...

Com esta enfermidade | atám grande que avía

prometeu que, se guarisse, | a Salas lógo iría

e ũa livra de cera | cad' ano lh' oferería;

e atám tóste foi são, | que nom ouv' i outros preitos.

 Como pódem per sas culpas...

E foi-se lógo a Salas, | que sól nom tardou nïente,

e levou sigo a livra | da cera de bõa mente;

e ía mui lédo, como | quem se sem nïúm mal sente,

pero tam gram temp' ouvéra | os pés d' andar desafeitos.

 Como pódem per sas culpas...

Daquest' a Santa María | dérom graças e loores,

porque livra os doentes | de maes e de doores

e demais está rogando | sempre por nós pecadores;

e porêm devemos todos | sempre seer séus sogeitos.

xoves, 27 de xuño de 2019

Pío Baroja: Cancionero del suburbio (1944)


 PRÓLOGO UN POCO FANTÁSTICO


Locura, humor, fantasía,
ideas crepusculares,
versos tristes y vulgares,
eterna melancolía,
angustias de hipocondría,
soledad de la vejez,
alardes de insensatez,
arlequinada, zozobra,
rapsodias en donde sobra
y falta mucho a la vez.

Viviendo en tiempo brutal,
sin gracia y sin esplendor,
no supe darles mejor
contextura espiritual.
Es un pobre Carnaval
de traza un tanto harapienta,
que se alegra y se impacienta
con murmurar y gruñir,
con el llorar y reír
de su musa turbulenta.

Y como no hay más recurso
que escuchar a esta barroca
furia, que siga su curso
y que lance en su discurso
la amargura de su boca.

martes, 25 de xuño de 2019

Manuel António Pina: Como se desenha uma casa

Os gatos


Há um deus único e secreto
em cada gato inconcreto
governando um mundo efémero
onde estamos de passagem

Um deus que nos hospeda
nos seus vastos aposentos
de nervos, ausências, pressentimentos,
e de longe nos observa

Somos intrusos, bárbaros amigáveis,
e compassivo o deus
permite que o sirvamos
e a ilusão de que o tocamos

domingo, 23 de xuño de 2019

Pasqualino

 


Pasquale Stracuzzi, natural de Taormina (á esquerda) é o modelo máis fotografado polo barón Von Gloeden, desde os seus comenzos como adolescente ata que o rapaz tiña pouco máis de 20 anos.
Aquí, sen embargo, aparece inusualmente posando para Von Pluschow arredor de 1907 ou 1909.
Polo xeral, os primos evitaron compartir modelos "estrela" para comerciais.

venres, 14 de xuño de 2019

Iniciación


El candidato debe sumergirse durante 40 días y 40 noches bajo una cascada del río Traiguén, para lavar los efectos del bautismo cristiano. (Durante ese lapso le permiten comer un poco de pan tostado). 

Luego debe atrapar, sin falta, una calavera que el instructor le arroja desde la copa de un tricornio. 

Debe matar a su mejor amigo para demostrar que ha borrado todo vestigio de sentimento. Debe firmar un documento con sangre de sus propias venas. 

Y debe desenterrar el cadáver de un varón cristiano recientemente sepultado, y arrancarle la piel del pecho. Una vez curada y seca, la cose a un "chaleco de ladrón". La grasa humana que sigue adherida a la piel le confiere una suave fosforescencia que alumbra las expediciones nocturnas del miembro de la secta.

 Bruce Chatwin: En la Patagonia (cap. 52)

A música calada, a soedade sonora